Opgroeien in een onveilige thuissituatie
Een waargebeurd verhaal over huiselijk geweld, een tijdelijk huisverbod en de inzet van het eropafteam van AMW-ML om rust en veiligheid terug te brengen binnen een gezin.
Opgroeien in een onveilige thuissituatie
Een waargebeurd verhaal over huiselijk geweld, een tijdelijk huisverbod en de inzet van het eropafteam van het AMW-ML om rust en veiligheid terug te brengen binnen een gezin.
Week tegen Kindermishandeling 2026
Van 16 tot en met 22 november 2026 is het de Week tegen Kindermishandeling. Een week waarin extra aandacht wordt gevraagd voor de signalen van onveiligheid en de impact die dit kan hebben op kinderen. Eén van de collega’s uit het eropafteam vertelt over een casus die haar het afgelopen jaar is bijgebleven.
De melding
Het is donderdagavond. Ik zit op de bank wanneer mijn crisistelefoon gaat. Er is een melding gedaan van huiselijk geweld en dat betekent dat ik – namens het eropafteam van het AMW-ML – word gebeld.
Eenmaal bij de woning aangekomen, wordt de situatie snel duidelijk. Moeder heeft de politie gebeld omdat vader hun oudste dochter (5) zou hebben aangepakt. Het letsel was duidelijk zichtbaar. Het meisje zat onder de blauwe plekken, had een bult op haar hoofd en krassen op haar lichaam.
Politie wil inzetten op een huisverbod. Het is dan mijn taak om samen een RiHG* in te vullen. Samen met de agent ga ik in gesprek met vader en moeder om te achterhalen wat er precies is gebeurd. En, of dit vaker voorkomt.
Op dat moment wordt duidelijk dat ouders een moeilijk periode achter de rug hebben. Ze zijn gescheiden, maar wonen in dezelfde woning. Niet omdat ze dat willen, maar er was simpelweg geen andere woonruimte beschikbaar. Die situatie zorgt voor veel spanningen thuis, waar ook de twee dochters (5 en 2 jaar oud) onder lijden. Er ontstaan regelmatig ruzies; over geld, de kinderen, bezoek, wie wanneer thuis is en wie juist even weg wil. Ook het blowen van vader is regelmatig een terugkerend onderwerp.
Die continue spanning heeft natuurlijk ook grote invloed op de jonge meiden. Met name de oudste dochter van 5 jaar reageert hierop. Bijvoorbeeld door te schreeuwen en niet te luisteren. Vader zou dochter dan hardhandig aanpakken, met letsel als gevolg. Vader beschuldigt moeder er juist van om verbaal tekeer te gaan en te schreeuwen en schelden tegen dochter.
De beelden
Het is donderdagavond, en vanavond is dit geëscaleerd. Moeder heeft een filmpje van het incident van vanavond… Op de beelden is te zien hoe vader zijn dochter stevig bij haar arm vastpakt. Wanneer zij probeert weg te komen, houdt hij haar opnieuw vast en duwt hij haar tegen de muur. Ze komt daarbij met hard met haar hoofd tegen de muur en valt. Vader gooit haar vervolgens hardhandig op bed en sluit haar op in haar kamer. Er wordt ook geschreeuwd, maar ik kan niet horen wat er gezegd wordt.
Tijdelijk huisverbod
Uit de risicotaxatie komt naar voren dat er een huisverbod afgegeven kan worden. Politie informeert de burgemeester die akkoord geeft.
Het tijdelijk huisverbod betekent in deze situatie dat vader, als uithuisgeplaatste, 10 dagen niet thuis mag komen. Hij mag ook geen contact hebben met moeder en de twee dochters.
Vanaf dit moment ben ik casemanager huisverbod. De komende dagen blijf ik in contact met ouders om hen te ondersteunen. Er moet veel geregeld worden; een dak boven vaders hoofd en hulp voor moeder die komende dagen alleen voor haar dochters moet zorgen. Maar we zien ook vanaf moment één dat er meteen rust is en ruimte om te kijken naar wat er speelt en wat er nodig is om deze onveilige situatie te stoppen.
Vader wordt tijdelijk opgevangen door familie en moeder kan rekenen op steun van de buren. Daardoor ontstaat er rust in een situatie die al lange tijd onder spanning staat. Ondertussen brengen we samen met het Centrum voor Jeugd en Gezin Midden-Limburg in beeld hoe het met de kinderen gaat en wat zij nodig hebben. Ook lopen de politie en Veilig Thuis mee in het traject. De politie onderzoekt of er sprake is van strafbare feiten en Veilig Thuis legt het letsel van de oudste dochter vast.
Samen werken aan verandering
In deze tijd voer ik veel individuele gesprekken met vader en moeder. Want hoe heeft dit zo ver kunnen komen? Dit zijn moeilijke gesprekken, maar wel gesprekken die gevoerd moeten worden.
Al snel wordt duidelijk dat beide ouders al lange tijd onder voortdurende stress staan. Ze willen niet meer samen zijn, maar moeten nog wel letterlijk met elkaar door één deur. Die situatie vraagt veel van hen. Ondanks alles voel ik tijdens onze gesprekken hoeveel zij van hun dochters houden en dat zij allebei het beste voor hen willen. Tegelijkertijd zie ik hoe de spanning zich in de loop van de tijd heeft opgebouwd. Daardoor lukt het hen niet altijd om zichzelf te beheersen en de rust te bewaren die hun kinderen nodig hebben.
Uit de gesprekken wordt steeds duidelijker waar de stress vandaan komt en wat nodig is om die te verminderen. Zo kijken we naar de mogelijkheden voor een andere woonplek voor moeder, zodat ouders niet langer noodgedwongen onder één dak hoeven te wonen. Ook maken we afspraken over de kinderen, de verantwoordelijkheden van beide ouders en het contact met elkaar. Met vader gaan we in gesprek over zijn blowgedrag en wat nodig is om daarin verantwoorde keuzes te maken. Daarnaast brengen we in kaart welke mensen uit hun omgeving steun kunnen bieden en welke hulp passend is voor ieder gezinslid. Want hoe groot de problemen ook zijn geworden, niemand hoeft er alleen voor te staan.
Veiligheid voor de kinderen
Nog tijdens het huisverbod zien we een belangrijke positieve ontwikkeling. Samen met het Centrum voor Jeugd en Gezin Midden-Limburg en Veilig Thuis onderzoeken we of het contact tussen vader en zijn dochters op een veilige manier hersteld kan worden. Omdat dit ook in het belang is van de meiden, wordt een vrijstelling aangevraagd zodat er begeleid contact kan plaatsvinden.
Dat eerste contactmoment verloopt positief. Vader wordt vooraf door het CJG-ML voorbereid op het weerzien met zijn dochters. Tijdens de ontmoeting zien we dat hij goed bij hen kan aansluiten. Ook de kinderen reageren zichtbaar blij en ontspannen op hun vader. Dat geeft vertrouwen voor de volgende stappen.
Ondertussen krijgen beide ouders ondersteuning van een maatschappelijk werker. Samen kijken ze naar hun situatie, de keuzes die voor hen liggen en wat nodig is om verder te kunnen. Vader sluit daarnaast aan bij de Carrouselgroep. Daar leert hij signalen van oplopende stress beter herkennen en krijgt hij handvatten om daar in de toekomst anders mee om te gaan.
Ook voor moeder ontstaat meer rust. Met hulp van haar netwerk vindt zij een tijdelijke woonplek. Daardoor hoeven de ouders niet langer samen onder één dak te wonen, wat veel spanning uit de situatie wegneemt.
Na de eerste 10 dagen
Na tien dagen loopt het huisverbod af. In die periode is duidelijk geworden wat er speelt binnen dit gezin en wat nodig is om de veiligheid van de kinderen te waarborgen. Samen met de ouders maken we een veiligheidsplan. Daarin leggen we vast wat zij kunnen doen als de spanningen in de toekomst weer oplopen. Ook wordt een ouderschapsplan opgesteld, zodat voor iedereen duidelijk is wie wanneer verantwoordelijk is voor de kinderen.
De hulpverlening blijft daarna betrokken. Beide ouders gaan aan de slag met de ondersteuning die bij hun situatie past en ook het CJG-ML blijft nog een tijd betrokken bij de kinderen. De rechter besluit uiteindelijk dat er geen vervolging komt. Voor mij is vooral belangrijk dat beide ouders verantwoordelijkheid hebben genomen, hulp hebben geaccepteerd en zich hebben ingezet om de veiligheid voor hun dochters te herstellen.
Het jaar daarna blijf ik het gezin volgen. In die periode zie ik stap voor stap hoe er meer rust ontstaat. Vader en moeder hebben beiden een eigen woonplek, houden zich aan de gemaakte afspraken en weten elkaar rondom de kinderen beter te vinden. Er zijn geen nieuwe incidenten en de hulpverlening kan langzaam worden afgebouwd. Ook blijven beide ouders steun ontvangen vanuit hun eigen netwerk.
Als ik terugkijk op deze casus, denk ik vooral aan hoe kwetsbaar dit gezin op dat eerste moment was. De spanningen waren zo hoog opgelopen dat de veiligheid van twee jonge meiden in gevaar kwam. Tegelijkertijd laat deze situatie zien dat verandering mogelijk is. Niet omdat de problemen vanzelf verdwijnen, maar omdat ouders bereid zijn om hulp te accepteren, naar zichzelf te kijken en samen te blijven werken aan een veilige toekomst voor hun kinderen. Na een jaar kan ik de begeleiding daarom positief afsluiten.



